From: Asghar Vasanwala <asgharfv@gmail.com>
Date: 2011/3/21
Subject: Must read beautiful veses Shayri In four languages English, Urdu, Hindi & Gujarati Explanation of Urdu Poet Ghalib's verses 59th installment. Does God need makeup?
To: poetry-opinions-currenttopics@lists.elistx.com
Dear friends,
Ghalib, his Ghazals, his poems, his genius, and his wits have always fascinated millions including myself. I am sorry for the delay of several months in publishing this issue.
This is my 59th installment. I have received excellent response from lot of friends, both Urdu and non-Urdu speakers. Please know that this is my own, Asghar Vasanwala's, work and not a forwarding of someone else's work as some you thought. Please forward this to as many friends you can. Also, please send me your comments/complements. I will appreciate if you forward me email addresses of your Urdu/non-Urdu friends.
Only Urdu explanation is partially borrowed from various authors, everything else is my creation.
Here are today's verses (she'r) & its explanations in Urdu, Gujarati, and English
For my past work from beginning, please click the following link http://www.mirza-ghalib.org/ and then on left column click Ghalib series. On top of that page, you'll see 1 to 65 numbers. Please click them one by one and read my past explanations I guarantee you'll enjoy them.
For reading in اردو Urdu Script Click: http://lists.elistx.com/archives/blank/201103/docxcQmJWX9mlm.docx
Please scroll down for Gujarati & Hindi
This is the 4th verse of Ghalib's 19th Ghazal.
Poochh mat rusvai-e-andaz-e-istaGHna-e-husn
Don't ask me how badly that godess's unconcerned beauty got degraded and disgraced
Dast marhun-e-hina, ruKHsar rehan-e-GHaza tha
Beauty of her hands is crushed under obligation of henna, and glamor of her face is pawned to makeup materials.
rusvai=disgrace andaz=manner in which istaGHna=unconcerned of anything, doesn't depend on anyone's liking or disliking, like God. Husn=beauty, belle, woman of exceptional beauty
Dast=hand marhun=mortgaged, obligated hina=henna ruKHsar= cheeks rehan=pawned, mortgaged GHaza=face powder, face cosmetic, makeup materials
Meaning:
Ghalib reveres his darling as a beauty-goddess. He thinks her body as perfect, flawless, and beyond critisism, a belle. In Quran, Allah is described as Samad meaning "faultless, unconcerned, and beyond criticism" God is not in need of any cosmatics or makeup.
Ghalib thinks his beloved in terms of "Samad"; however, he uses a synonym "Istaghna". When Ghalib sees his beloved with her hands embellished with henna and face covered with makeup materials, he gets very displeased. He is shocked because use of these beauty products gives impression that her beauty is wanting; it needs enhancement. Ghalib says, "Don't ask me how badly the "unconcerned" aspect of her beauty became beholden. Now her hands are indebted to Henna and her face is obligated to face powder. Now people will think her beauty was not perfect after all, it needed enhancement.
Finer aspects: God is a perfect beauty. What happens if god used beauty product for enhancing his beauty? Surely, his prestige will go down the drain and would lose his status of perfect/unconcerned being. In this verse, Ghalib has expressed a very delicate thought.
This is the 5th verse of Ghalib's 19th ghazal.
Nala-e-dil ne diye, avraq-e-laKHt-e-dil, be-bad
In your love, my heart is chopped into slices, and my excessive lamenting destroyed even those slices.
Yadgrar-e-nala, ek divan-e-be'shiraza tha
Memento of lamentation, the slices, were like an unbound poem book, its pages scattered for want of a thread
Nala=lamentation, weeping avrak=plural of varq=page, pages, laKHt=piece, slice be-bad=destroyed
yadgar=remembrance, memory, nostalgia divan= poem book of a poet shiraza=string that binds pages of a book
Meaning:
In your love my heart is chopped. Now it is just a collection of slices; the slices remain unbound and scattered for want of a binding thread. In other words, my heart is my Divan (a poem book) and slices are its scattered pages. My excessive lamenting and crying torrential tears in memory of past lamentations, destroyed the very Divan that contained chronicle of these lamentations.
Finer aspects:
Good play on words. In excess zeal, many times we destroy things that we cherish the most. Ghalib hits that point in this verse.
.
If following in Gujarati script is not readable, please click this link, it is virus free: http://lists.elistx.com/archives/blank/201103/docxZAZg6GAsQb.docx or http://tinyurl.com/4gz9wdg
આ ગ઼ાલિબ ની 19 મી ગ઼ઝલ નો શેર નંબર 4 છે
પૂછ મત રુસવાઇએ અંદાઝે ઇસતગ઼નાએ હુસ્ન
દસ્ત મરહૂને હિના, રુખ઼સાર રેહને ગ઼ાઝા થા
રુસવાઇ=બદનામી, ફજેતી અંદાઝે=અંદાજે, રીતે ઇસતગ઼ના=જેને કોઇની પરવા ન હોય, પરમાત્મા જેમ હુસ્ન=સૌન્દર્ય, રુપ
દસ્ત=હાથ મરહૂન=ગીરો મૂકેલુ હિના=મેંદી રુખ઼સાર=બન્ને ગાલો રેહન=ગીરો મૂકેલી જણસ ગ઼ાઝા =ફેસ પાવડર,
અર્થઃ ગ઼ાલિબ પોતાની પ્રેયસી ના રુપ ને ક્ષતિ કે ખામી વિનાનુ ને કોઇના મંતવ્ય થી બેફીકર હોય તેમ જાણે છે. કુરાન મા અલ્લાહની સમદ તરીકે ઓળખાણ કરવામાં આવી છે. સમદ એટલે એ અસ્તિત્વ જે ક્ષતિ કે ખામી વિનાનુ હોય, કોઇન મંતવ્ય થી બેફીકર હોય, અને ટીકા થી નિરપેક્ષ હોય. પરમેશ્વરને બનાવ કે શૃંગાર ની ગરજ નથી.
ગ઼ાલિબ પોતાની પ્રેયસી ને સમદ ના અર્થ મા સમજે છે. પણ કુરાન મા અવેલા શબ્દ સમદ ના બદલે સમાન શબ્દ ઇસતગ઼ના વાપરે છે. ગ઼ાલિબ પોતાની પ્રેયસી ને હાથમાં મેંદી ને ગાલ પર શૃંગાર પાવડરમાં રચપચ જોઈને આઘાત અનુભવે છે. કારણકે બનાવ શૃંગાર થી એવી છાપ પેદા થાય છે કે પ્રેયસી ના લાવણ્ય મા ખોટ હતી તેથી તેને મેંદી ને ફેસ પાવડર ના શૃંગાર ની જરુરત પડી. ગ઼ાલિબ કહે છે મને એ વાત ન પૂછો કેટલી ખરાબ રીતે તે "કોઇના મંતવ્ય થી બેફીકર છે" એ ખિતાબ, મેંદી ને શૃંગાર પાવડર નો ઓશિયાળો થયો. હવે તેના હાથ નુ રુપ મેંદી પાસે ગીરો મુકાયું છે અને ગાલ નુ લાવણ્ય શૃંગાર પાવડર નુ દેવાદાર બન્યુ છે. હવે લોકો એમ સમજસે કે છેલ્લે તારુ લાવણ્ય સંપૂર્ણ નહોતુ, તેને બનાવ શૃંગાર ની ગરજ પડી.
શેર ની ખુબીઓઃ પરમેશ્વર એક સંપૂર્ણ સૈાન્દર્ય છે. અગર તે મેંદી ને કોસમેટિક નો ઉપયોગ કરે તો શું થાય? ખરેખર તેના ગૈારવ ને હાનિ પહોંચે. અને તે સંપૂર્ણતા ના મોભા ને ગુમાવે. આ શેર મા ગ઼ાલિબે એક ઘણો નાજુક વિચાર રજુ કર્યો છે
આ ગ઼ાલિબ ની 19 મી ગ઼ઝલ નો શેર નંબર 5 છે
નાલાએ દિલ ને દીયે અવરાક઼ે દિલ, બેબાદ
યાદગારે નાલા, એક દીવાને બે શીરાઝા થા
નાલા=કલપાંત, આક્રંદ અવરાક઼=વરક઼ એટલે પાનુ નુ બહુ વચન,પાનાઓ બેબાદ= તારાજ થયેલુ
દિવાન=કવિતા ની ચોપડી, કોઇ એકજ કવિ નો કાવ્ય ગ્રંથ, શીરાઝા=ચોપડી ને બાંધવાની દોરી બે શીરાઝા=વગર બાંધેલી. દોરી વગરનુ
અર્થઃ મારુ હદય ચીરીઓ જેમ છુંદાઇ ગએલુ છે, આ ચીરીઓ, વગર બાંધેલી ને છુટટી છે કારણ કે તેની બાંધવાની દોરી ગુમ છે. અર્થાત મારુ હદય એક કાવ્ય સંગ્રહ છે અને તેની ચીરીઓ દોરી વગર ની ચોપડી ના પાના સમાન વેરવિખેર. મારા પાછલા વિલાપ ની યાદ માં અતિશય આક્રંદ ને આંસુઓના ધોધ વહેવડાવવા થી મે મારા એ દિવાન કે જેમા મારા કલપાંત ની તવારીખ હતી તેજ બરબાદ કરી નાખ્યું
શબ્દો ની માયાજાળ અજબ છે. ઘણી વખતે ઘેલપણ માં આપણે તેજ વસ્તુ નો નાશ કરી નાખીએ છે જે આપણે બહુ વહાલી હોય.
If following in Hindi script is not readable, please click this link, it is virus free:
http://lists.elistx.com/archives/blank/201103/docxtsidOKxiYl.docx or http://tinyurl.com/4gsqulf
यह ग़ालिबऔ की ९१ वीं ग़ज़ल के शेअर नंबर ४, और ५ हैं। बहुत ही ख़ूबसूरत अशआर हैं;
शेअर नंबर ४:
पूछ मत रुसवाई-ए- अंदाज़-ए-इस्तग़नाए हुस्न
दस्त मरहून-ए- हिना, रुख़सार रहन-ए-ग़ाज़ा था
इस्तग़ना = बेनयाज़, लापरवाह मरहून =रहन क्या हवा, mortgaged गिरवी ग़ाज़ा =पाऊडर
तशरीह: हुस्न की शान यह होनी चाहीए का वो ग़ाज़ा और हिना का मुहताज ना होता। क्युंके माशूक़ ने अपने हुस्न को निखारने के लिए हाथ पर मेहंदी और गालों पर फ़ेस पाऊडर face powder का इस्तिमाल किया हे। इस की वजह से माशूक़ के ग़ुरूर-ए-इश्क़ की बदनामी हूई हे। क्युंके अब माशूक़ का हुस्न मेहंदी और ग़ाज़े का ममनून और मोहताज हो गया। या के मरहून-ए-ग़ाज़ा-ओ-हिना हो के रह गया। ग़ालिब कहता हे, ए मेरे दोस्त मुझ से यह मत पूछ के मेरे माशूक़ के हुस्न की लापरवाही और बेनियाज़ी का अंदाज़, क्या क्या रुसवा हुवा। इस के हाथ, मेहंदी के obligation में आ गए, और रुख़सार ग़ाज़े के एहसान तले दब गए
शेअर की खूबियां: ग़ालिब चाहता हे के इस का माशूक़ किसी भी चीज़ का ममनून और मुहताज ना हो और इस के हुस्न का ग़रूर बरक़रार रहे।
शेअर नंबर ५:
नाला-ए-दिल ने दिये, औराक़े लख़तेदिल, बेह बाद
यादगार-ए-नाला, एक दीवान-ए-बेशीराज़ा था
औराक़-ए-लख़त-ए-दिल=पाश पाश दिल के टुकड़ों को ग़ालिब ने किताब के औराक़ से ताबीर किया हे। बेहबाद दादन =परेशान और बर्बाद करना बे शेराज़ह=शीराज़ा के मानी हे किताब की जिल्दों को बांधनेवाला धागा, बेशीराज़ा =बगै़र शीराज़ा, खुलाहुवा, बिखरा हुवा
तशरीह: मेरा दिल , दल के टुकड़ों का मजमूआ था और टुकड़े मुनतशर थे इन्हें बांधने वाला धागा ना दारद था योनि दल के टुकड़े बिखरे पड़े थे। यह यह कहीए के मेरा दिल एक किताब यह दीवान हे और दल के टुकड़े इस के औराक़। मेरे नाला दल ने औराक़-ए- दिल को परेशान और बर्बाद कर देव। अफ़सोस के यही मुंतशिर दीवान मेरे नालों की यादगार था कीवनका इसी में ही मेरे नालों का ज़िक्र था।
Salam,
Asghar Vasanwala
March 21, 2011
۔
--
Palash Biswas
Pl Read:
http://nandigramunited-banga.blogspot.com/
No comments:
Post a Comment